
Ergonomia • krzesła biurowe • bezpieczeństwo • trwałość
EN 1335-2:2018 — wymagania bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości krzeseł biurowych
EN 1335-2:2018 jest aktualną europejską częścią serii EN 1335 dotyczącą wymagań bezpieczeństwa dla krzeseł do pracy biurowej. BSI i DIN oznaczają odpowiadające jej krajowe adopcje jako Current. Dokument obejmuje wymagania bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości; według BSI są one oparte na użytkowaniu przez 8 godzin dziennie przez osoby o masie do 110 kg. Nie dotyczy innych typów siedzisk biurowych, dla których istnieją odrębne normy europejskie.
Produkty polecane
EN 1335-2:2018 pozostaje bieżącą częścią 2 serii
Przy porównywaniu dokumentów trzeba odróżniać europejski numer EN od krajowej adopcji. W Wielkiej Brytanii spotkamy BS EN 1335-2:2018, w Niemczech DIN EN 1335-2:2019-04, ale obie publikacje odnoszą się do tego samego tekstu EN 1335-2:2018. W specyfikacji zakupowej można stosować krajową adopcję właściwą dla danego rynku, lecz warto zachować jednoznaczne oznaczenie części i roku.
Wcześniejsze wydania nie są bieżące. BSI wskazuje, że BS EN 1335-2:2009 została wycofana 27.11.2018. DIN podaje dodatkowo, że aktualna publikacja zastąpiła DIN EN 1335-2:2010-01 oraz DIN EN 1335-3:2009-08. To ważne, ponieważ w starszej dokumentacji można nadal spotkać odniesienia do dawnych części i wydań.
Co obejmuje EN 1335-2:2018?
BSI opisuje część 2 jako dokument określający wymagania bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości krzeseł do pracy biurowej. Jest to więc inny zakres niż EN 1335-1, która dotyczy wymiarów oraz metod ich wyznaczania. Obie części dotyczą tego samego typu wyposażenia, lecz odpowiadają na inne pytania.
Bezpieczeństwo nie oznacza jednego parametru. Krzesło jest konstrukcją składającą się z podstawy, mechanizmów, siedziska, oparcia, podłokietników, połączeń i elementów regulacyjnych. Wymagania mają ograniczać ryzyko urazu użytkownika i szkód podczas przewidywanego użytkowania. Formalna ocena wymaga pełnego tekstu normy, a nie skróconego opisu internetowego.
Zakres jest ograniczony do office work chairs. BSI wskazuje, że dokument nie ma zastosowania do innych siedzisk w obszarze biurowym, dla których istnieją inne normy europejskie. Dlatego przed wymaganiem EN 1335-2 trzeba najpierw ustalić, czy oceniany produkt rzeczywiście jest krzesłem do pracy biurowej w rozumieniu tej serii.
Co oznacza „8 godzin dziennie” i „do 110 kg”?
BSI podaje, że wymagania EN 1335-2:2018 są oparte na użytkowaniu krzesła przez 8 godzin dziennie przez osoby ważące do 110 kg. To ważna informacja o zakresie, dla którego opracowano wymagania. Nie powinna być jednak automatycznie przepisywana na kartę produktu jako deklarowana „maksymalna nośność 110 kg”.
Maksymalna masa użytkownika konkretnego modelu jest deklaracją dotyczącą produktu i powinna mieć własną podstawę producenta lub właściwego dokumentu. Informacja BSI opisuje założenie normy. Jeżeli krzesło jest przeznaczone dla osób o większej masie, do pracy wielozmianowej albo innego intensywnego zastosowania, trzeba sprawdzić, czy standardowy zakres jest wystarczający i jakie dodatkowe badania są właściwe.
Podobnie 8 godzin nie jest gwarantowaną żywotnością ani instrukcją użytkowania. To element podstawy wymagań opisanej przez BSI. Rzeczywista trwałość zależy od konstrukcji, intensywności użytkowania, konserwacji, środowiska i wielu innych czynników.
Co oznacza bezpieczeństwo krzesła w praktyce?
BSI wyjaśnia, że krzesło powinno być projektowane tak, aby minimalizować ryzyko urazu użytkownika, a części, z którymi użytkownik ma kontakt podczas zamierzonego użytkowania, powinny ograniczać możliwość obrażeń i szkód. To ogólna zasada, której szczegółowe wymagania znajdują się w pełnym dokumencie.
W praktyce analiza bezpieczeństwa nie może ograniczać się do wyglądu produktu. Krawędzie, punkty kontaktu, ruchome mechanizmy i elementy regulacyjne mogą zachowywać się inaczej pod obciążeniem niż podczas krótkiego oglądania. Dlatego normy bezpieczeństwa wykorzystują zdefiniowane kryteria i metody badań zamiast samej oceny wizualnej.
Jednocześnie spełnienie EN 1335-2 nie oznacza, że każde zachowanie użytkownika jest bezpieczne. Norma ma określony zakres i założenia. Instrukcja producenta, prawidłowy montaż, konserwacja oraz użytkowanie zgodne z przeznaczeniem pozostają istotnymi elementami bezpiecznej eksploatacji.
Dlaczego stabilność jest osobnym elementem oceny?
Stabilność dotyczy zdolności krzesła do zachowania równowagi w sytuacjach przewidzianych w wymaganiach i metodach badawczych. Nie można jej ocenić wyłącznie na podstawie liczby ramion podstawy albo średnicy rozstawu kół. Znaczenie ma geometria całego krzesła, konfiguracja regulacji i sposób obciążenia.
Aktualna część 2 obejmuje bezpieczeństwo, wytrzymałość i trwałość, a BSI w deskryptorach dokumentu wskazuje również stability. W raporcie zakupowym warto więc sprawdzić, czy deklaracja zgodności dotyczy pełnego zakresu odpowiedniego dla krzesła, a nie tylko wybranego testu konstrukcyjnego.
Stabilne krzesło nadal może być niedopasowane wymiarowo do użytkownika. Dlatego wynik bezpieczeństwa powinien być czytany razem z EN 1335-1 i wymaganiami stanowiska pracy. Stabilność konstrukcji nie odpowiada na pytanie o wysokość siedziska, zakres regulacji podłokietników czy wygodę konkretnej osoby.
Wytrzymałość konstrukcji nie jest tym samym co komfort
Wytrzymałość odnosi się do zdolności konstrukcji i jej połączeń do przenoszenia obciążeń przewidzianych przez wymagania i metody oceny. Produkt może być wygodny podczas krótkiej próby, ale nie mieć odpowiednio udokumentowanej wytrzymałości. Odwrotnie, mocna konstrukcja nie gwarantuje ergonomicznego dopasowania.
W zakupach firmowych warto zatem oddzielić kryteria mechaniczne od funkcjonalnych. EN 1335-2 pomaga ocenić bezpieczeństwo i właściwości konstrukcyjne, podczas gdy EN 1335-1 dotyczy wymiarów, a polskie przepisy dla stanowisk z monitorami określają wymagane funkcje i regulacje wyposażenia.
Jeżeli producent podaje tylko ogólny komunikat „testowane krzesło biurowe”, warto poprosić o numer normy, rok wydania, zakres raportu i identyfikację badanego wariantu. Sama informacja marketingowa nie pozwala sprawdzić, jakie wymagania zostały rzeczywiście zastosowane.
Co mówi wynik trwałości, a czego nie gwarantuje?
Trwałość w kontekście normy odnosi się do zachowania krzesła podczas powtarzanych oddziaływań przewidzianych w badaniu. Ma pokazać, czy konstrukcja zachowuje wymagane właściwości po określonej sekwencji prób. Nie jest jednak prostym przelicznikiem na liczbę lat rzeczywistej eksploatacji.
Biuro może działać w różnych warunkach: jedno krzesło jest używane przez jedną osobę przez kilka godzin dziennie, inne przez wiele osób, a jeszcze inne znajduje się w środowisku bardziej intensywnego użytkowania. Norma daje wspólną podstawę oceny, ale rzeczywiste zużycie zależy od zastosowania, serwisu i sposobu użytkowania.
Dlatego deklaracja „trwałość zgodna z EN 1335-2” powinna być traktowana jako informacja o spełnieniu znormalizowanych wymagań, a nie jako gwarancja, że produkt nie ulegnie awarii przez określony czas. Gwarancja handlowa i wynik badania to dwa różne pojęcia.
Dlaczego wydanie 2018 zastąpiło także dawną część EN 1335-3?
DIN Media wskazuje, że DIN EN 1335-2:2019-04 zastąpiła zarówno wcześniejszą DIN EN 1335-2:2010-01, jak i DIN EN 1335-3:2009-08. Historycznie część 3 serii obejmowała metody badań. W aktualnej strukturze użytkownik dokumentacji nie powinien więc automatycznie wymagać starej EN 1335-3:2009 jako bieżącego dokumentu.
Przy analizie starszych raportów można nadal spotkać zestaw odniesień do dawnej części 2 i części 3. Nie oznacza to, że raport jest fałszywy — mógł być poprawny w chwili wykonania. Przy nowych zakupach warto jednak wymagać aktualnych odniesień i sprawdzić, czy dokumentacja odpowiada obecnej strukturze norm.
Nie rekonstruujemy na tej stronie szczegółowej kolejności prób ani wartości obciążeń. Są one częścią chronionej publikacji. Dla celów zakupowych wystarczy wiedzieć, że zgodność powinna być oparta na właściwej wersji normy i udokumentowana raportem obejmującym odpowiedni zakres.
EN 1335-1 i EN 1335-2 odpowiadają na różne pytania
EN 1335-1:2020+A1:2022 określa wymiary czterech typów krzeseł do pracy biurowej i metody ich wyznaczania. EN 1335-2:2018 określa wymagania bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości. Dla pełniejszej dokumentacji produktu często trzeba więc sprawdzić obie części.
Krzesło może mieć prawidłowe wymiary, ale niewystarczająco udokumentowane bezpieczeństwo. Może też mieć dobry raport bezpieczeństwa, ale zakres regulacji nie będzie odpowiedni dla części użytkowników. Normy nie powinny być traktowane jako zamienne ani łączone w jedno ogólne hasło „EN 1335”.
W ofercie najlepiej wymagać pełnych oznaczeń. Pozwala to łatwo ustalić, czy dostawca deklaruje zgodność wymiarową z częścią 1, bezpieczeństwo z częścią 2, czy oba obszary. Zmniejsza to ryzyko porównywania ofert na podstawie nieprecyzyjnych deklaracji.
EN 1335-2 i ISO 21015 nie są tym samym dokumentem
ISO 21015:2007 opisuje metody badań stabilności, wytrzymałości i trwałości krzeseł do pracy biurowej, ale sama nie podaje wymagań produktowych. EN 1335-2:2018 jest natomiast europejską normą wymagań bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości. Zakresy są powiązane, lecz rola dokumentów jest inna.
W praktyce nie należy zastępować deklaracji EN 1335-2 samą informacją, że produkt był „badany według ISO 21015”, jeśli wymaganiem zakupu jest spełnienie normy europejskiej. Raport powinien wyraźnie wskazywać podstawę wymagań i metodę, którą zastosowano do oceny.
Różnica między „metodą badania” a „wymaganiem” powtarza się w wielu normach meblowych. Dla kupującego najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest żądanie pełnego raportu lub wiarygodnego oświadczenia z jednoznacznym wskazaniem aktualnych dokumentów.
Nie każde siedzisko w biurze podlega EN 1335-2
BSI wyraźnie zaznacza, że EN 1335-2 nie ma zastosowania do innych siedzisk znajdujących się w przestrzeni biurowej, jeżeli istnieją dla nich inne normy europejskie. Krzesło konferencyjne, fotel wypoczynkowy czy inne specjalistyczne siedzisko może należeć do innej kategorii niż office work chair.
Przed wpisaniem EN 1335-2 do specyfikacji trzeba więc ustalić przeznaczenie produktu. Stosowanie normy do niewłaściwej kategorii może prowadzić do pozornej zgodności, która niewiele mówi o rzeczywistym bezpieczeństwie danego typu mebla.
Jeżeli klasyfikacja produktu jest niejasna, warto poprosić producenta o wskazanie właściwej normy i uzasadnienie. Dobra dokumentacja techniczna powinna opisywać przeznaczenie, wariant i podstawę oceny, zamiast używać jak największej liczby numerów norm bez wyjaśnienia.
Jak sprawdzać deklarację zgodności z EN 1335-2?
Pierwszym krokiem jest pełne oznaczenie normy: EN 1335-2:2018 albo aktualna krajowa adopcja tego tekstu. Następnie trzeba sprawdzić, czy dokument dotyczy dokładnie oferowanego modelu i konfiguracji. Opcjonalne podłokietniki, inny mechanizm czy podstawa mogą mieć znaczenie dla zakresu raportu.
Warto również ustalić, kto wykonał badanie, jakie było jego odniesienie do wymagań i czy raport obejmuje bezpieczeństwo, wytrzymałość i trwałość. Nie każda karta marketingowa zawierająca logo normy daje taki sam poziom dowodu jak pełna dokumentacja techniczna.
Jeżeli produkt ma być używany intensywniej niż założenia opisane przez BSI — np. wielozmianowo lub przez użytkowników o większej masie — warto poprosić o dodatkową dokumentację właściwą dla deklarowanego zastosowania. Nie należy zakładać, że standardowy zakres EN 1335-2 automatycznie obejmuje każde możliwe środowisko pracy.
Co powinno wynikać z dokumentacji potwierdzającej spełnienie normy?
Dobra dokumentacja powinna pozwalać powiązać deklarację z konkretnym modelem, wariantem i zakresem badań. Sam numer normy w katalogu albo znak graficzny na stronie sprzedażowej nie pokazuje, jakie próby wykonano, na jakim egzemplarzu i czy wynik dotyczy dokładnie konfiguracji oferowanej kupującemu.
Przy odbiorze warto sprawdzić spójność nazwy produktu, numeru modelu, wyposażenia opcjonalnego i daty dokumentu. Jeżeli konstrukcja była później istotnie zmieniana, producent powinien mieć podstawę do wykazania, że wcześniejszy wynik nadal odnosi się do bieżącego wyrobu. Nie należy samodzielnie rozszerzać wyniku na inny model tylko dlatego, że wygląda podobnie.
W raporcie trzeba też odróżniać stwierdzenie „badano według” od stwierdzenia „spełnia wymagania”. Pierwsze opisuje zastosowaną metodę lub zakres badań, drugie wymaga odniesienia do kryteriów akceptacji. Przy zakupach B2B takie rozróżnienie pomaga uniknąć sytuacji, w której oferta sugeruje zgodność szerszą, niż rzeczywiście potwierdza dokumentacja.
Produkty polecane
W przesłanych arkuszach produktowych nie ma krzeseł biurowych ani aparatury do badań bezpieczeństwa mebli. Zgodnie z zasadami projektu pokazujemy więc 16 rzeczywistych produktów wyłącznie z arkusza Biurowe, które mogą wspierać zapisywanie, kompletowanie i archiwizację dokumentacji. Nie przypisujemy im zgodności z EN 1335-2.
Długopisy, zszywki i spinacze mogą wspierać ręczne oznaczanie próbek, kompletowanie kart badań oraz porządkowanie wydruków. To zwykłe produkty biurowe z przesłanego arkusza Biurowe — nie są aparaturą do badań mebli i nie przypisujemy im zgodności z EN 1335-2.




Segregatory mogą służyć do oddzielania dokumentacji różnych modeli, wariantów i serii badań. Ich rola jest wyłącznie administracyjna; nie wpływają na wynik badań bezpieczeństwa, wytrzymałości ani trwałości krzesła.




Teczki mogą pomagać przechowywać raporty laboratoriów, instrukcje producenta, dokumentację zmian konstrukcyjnych i materiały zakupowe. Nie stanowią dowodu spełnienia EN 1335-2 i nie zastępują raportu z właściwych badań.




Skoroszyty mogą ułatwiać archiwizację dokumentacji pojedynczych modeli lub kolejnych wersji raportów. W przesłanych Excelach nie ma krzeseł ani wyposażenia laboratoryjnego, dlatego sekcja produktowa ma wyłącznie charakter pomocniczy.




Najczęstsze pytania o EN 1335-2
Czy EN 1335-2:2018 jest nadal aktualna?
Tak. BSI oznacza BS EN 1335-2:2018 jako Current, a DIN Media oznacza aktualną niemiecką adopcję DIN EN 1335-2:2019-04 jako Current.
Co określa EN 1335-2?
Norma określa wymagania bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości krzeseł do pracy biurowej.
Czy EN 1335-2 określa wymiary krzesła?
Nie jako główny zakres. Wymiary czterech typów krzeseł i metody ich wyznaczania są przedmiotem EN 1335-1:2020+A1:2022.
Czy 110 kg oznacza maksymalną nośność każdego krzesła zgodnego z normą?
Nie należy tak tego automatycznie interpretować. BSI podaje, że wymagania normy są oparte na użytkowaniu przez osoby o masie do 110 kg; deklarowana maksymalna masa konkretnego produktu powinna mieć własną podstawę producenta.
Czy norma zakłada pracę przez 8 godzin dziennie?
BSI podaje, że wymagania są oparte na użytkowaniu przez 8 godzin dziennie. Nie oznacza to gwarancji trwałości przez określoną liczbę lat ani zakazu innego użytkowania.
Czy nadal trzeba powoływać EN 1335-3:2009?
Nie jako bieżącą część serii. DIN wskazuje, że aktualna EN 1335-2:2018 zastąpiła wcześniejsze krajowe publikacje części 2 i części 3.
Czy zgodność z EN 1335-2 oznacza, że krzesło jest ergonomiczne dla każdego użytkownika?
Nie. Norma dotyczy bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości. Wymiary, regulacje, przepisy stanowiskowe i indywidualne dopasowanie trzeba ocenić osobno.
Czy produkty pokazane na tej stronie są zgodne z EN 1335-2?
Nie przypisujemy im takiej zgodności. To artykuły biurowe z przesłanego Excela, pokazane wyłącznie jako pomoc przy porządkowaniu dokumentacji.
Co warto przeczytać razem z EN 1335-2?
Wymiary krzesła biurowego
Aktualne wymagania wymiarowe i metody wyznaczania wymiarów czterech typów krzeseł do pracy biurowej.
Otwórz → ISO 21015Metody badań krzeseł biurowych
Metody badania stabilności, wytrzymałości i trwałości — dokument o innej roli niż europejska norma wymagań.
Otwórz → ISO 24496Metody wyznaczania wymiarów
Norma metodyczna dotycząca pomiaru geometrii krzeseł, bez własnych wymagań wymiarowych.
Otwórz → Prawo pracyMinimalne wymagania dla krzesła komputerowego
Polskie wymagania dla krzesła na stanowisku wyposażonym w monitor ekranowy.
Otwórz →Źródła zweryfikowane 20.08.2026
Aktualność i publiczny zakres sprawdzono w materiałach krajowych jednostek normalizacyjnych publikujących adopcje EN. Strona nie odtwarza chronionych tabel, wartości sił, liczby cykli ani szczegółowych procedur testowych. Przy formalnej ocenie produktu należy korzystać z legalnie dostępnego tekstu EN 1335-2:2018 i właściwej dokumentacji badań.
BS EN 1335-2:2018
Aktualna brytyjska adopcja oznaczona jako Current; publiczny opis zakresu bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości.
Otwórz źródło → DINDIN EN 1335-2:2019-04
Aktualna niemiecka adopcja EN 1335-2:2018; DIN wskazuje również zastąpione wcześniejsze części 2 i 3.
Otwórz źródło → BSIBS EN 1335-1:2020+A1:2022
Aktualna część 1 dotycząca wymiarów i metod ich wyznaczania.
Otwórz źródło →10 punktów przy ocenie dokumentacji bezpieczeństwa krzesła
Lista pomaga uporządkować sprawdzenie oferty lub raportu. Nie zastępuje pełnej normy ani specjalistycznej oceny produktu.
Czy dokument wskazuje EN 1335-2:2018 albo aktualną krajową adopcję tego samego tekstu?
Czy raport dotyczy dokładnie oferowanego modelu i jego konfiguracji?
Czy zakres dokumentacji obejmuje bezpieczeństwo, wytrzymałość i trwałość?
Czy nie myli się części 2 z wymaganiami wymiarowymi należącymi do EN 1335-1?
Czy przywołanie 110 kg nie zostało bez podstawy zamienione na maksymalną nośność produktu?
Czy dla użytkowania bardziej intensywnego niż typowe sprawdzono dodatkową dokumentację producenta?
Czy deklaracja nie opiera się wyłącznie na wycofanych EN 1335-2:2009 lub EN 1335-3:2009?
Czy produkt rzeczywiście jest krzesłem do pracy biurowej, a nie innym typem siedziska?
Czy osobno sprawdzono wymiary, polskie wymagania dla stanowiska i dopasowanie do użytkownika?
Czy przed zakupem zweryfikowano aktualny status normy i kompletność raportu lub deklaracji producenta?