Pomiar w stronach
Wydajność odnosi się do liczby standardowych stron uzyskanych do określonego końca życia wkładu zgodnie z procedurą badania.
Druk atramentowy · ISO/IEC 24711:2021
ISO/IEC 24711:2021 określa metodę wyznaczania wydajności wkładów zawierających tusz w kolorowych drukarkach atramentowych i urządzeniach wielofunkcyjnych. Pomiar dotyczy drukowania na zwykłym papierze i służy do porównywania wydajności w kontrolowanych warunkach — nie jest gwarancją identycznego wyniku w każdym biurze.
Aktualizacja: 7 sierpnia 2026 · Redakcja A-Z Biuro
Standaryzowana procedura ogranicza wpływ dowolnego doboru dokumentów i warunków testu. Dzięki temu deklaracje odnoszące się do tej samej metody można interpretować w spójnym kontekście. Wynik nie opisuje jednak całego zachowania drukarki podczas rzeczywistej eksploatacji.
Standaryzowana procedura ogranicza wpływ dowolnego doboru dokumentów i warunków testu. Dzięki temu deklaracje odnoszące się do tej samej metody można interpretować w spójnym kontekście. Wynik nie opisuje jednak całego zachowania drukarki podczas rzeczywistej eksploatacji.
Wydajność odnosi się do liczby standardowych stron uzyskanych do określonego końca życia wkładu zgodnie z procedurą badania.
ISO/IEC 24711 jest przeznaczona do pomiaru wydajności przy drukowaniu na plain paper. Nie jest metodą oceny wydajności w druku fotograficznym.
Zakres obejmuje zintegrowane wkłady atramentowe oraz wkłady bez zintegrowanej głowicy. Dokument dopuszcza badanie produktów z tuszem ciekłym i stałym.
Z badania wydajności nie należy wyprowadzać deklaracji o jakości, niezawodności, trwałości ani innych cechach nieobjętych zakresem normy.
Metodę można stosować do drukarek atramentowych oraz komponentu drukującego urządzeń wielofunkcyjnych, jeżeli urządzenie mieści się w zakresie normy. Oficjalny opis wyłącza między innymi urządzenia o minimalnym formacie drukowania równym A3 lub większym oraz konfiguracje przeznaczone wyłącznie do fotografii.
ISO/IEC 24712 definiuje wspólny zestaw pięciu stron: cztery dokumenty typu użytkowego oraz jedną stronę diagnostyczną. Zestaw ma reprezentować dokumenty spotykane w domu i biurze, a nie specjalistyczne zastosowania fotograficzne. W czerwcu 2026 opublikowano poprawkę ISO/IEC 24712:2007/Amd 1:2026, dlatego w dokumentacji testu warto wskazać użyte wydanie i poprawkę.
Stałe strony testowe ograniczają różnice wynikające z arbitralnego doboru dokumentów przez laboratorium lub producenta.
Zestaw zawiera tekst i elementy kolorowe typowe dla codziennego druku. Nie jest wzorcem wydajności zdjęć.
Jedna z pięciu stron ma funkcję diagnostyczną i pomaga ocenić koniec użytecznego życia materiału zgodnie z procedurą.
Przy porównaniu raportów należy sprawdzić nie tylko numer ISO/IEC 24711, lecz także wskazanie właściwego zestawu ISO/IEC 24712.
W praktyce metoda opiera się na powtarzalnym drukowaniu zdefiniowanego zestawu stron aż do osiągnięcia kryterium końca życia badanego wkładu. Raport powinien jednoznacznie wiązać wynik z konkretnym wkładem, urządzeniem i zastosowaną procedurą.
Najpierw trzeba określić urządzenie, konfigurację i badany wkład. Sama nazwa koloru nie jest wystarczającym opisem wyniku.
Druk odbywa się z wykorzystaniem stron ISO/IEC 24712, a nie losowego dokumentu przygotowanego wyłącznie na potrzeby deklaracji.
Warunki testu i obsługa urządzenia powinny być utrzymywane zgodnie z procedurą, aby ograniczyć wpływ czynników niezwiązanych z wkładem.
Końcowa liczba ma sens dopiero wraz z informacją, jaką metodą została uzyskana oraz którego wkładu i systemu dotyczy.
Rzeczywiste dokumenty mogą zawierać inne proporcje kolorów, większe powierzchnie zadruku, fotografie, tła lub częstsze cykle czyszczenia. Dlatego użytkownik powinien traktować wynik ISO jako wspólny punkt odniesienia do porównania, a własny koszt eksploatacji wyznaczać na podstawie lokalnego profilu druku.
| Element | Test ISO/IEC 24711 | Rzeczywista eksploatacja |
|---|---|---|
| Treść stron | Stały zestaw ISO/IEC 24712 | Dokumenty użytkownika o zmiennym pokryciu |
| Papier | Zwykły papier | Możliwe różne media i ustawienia |
| Cel | Porównywalny pomiar wydajności | Realizacja konkretnych zadań drukowania |
| Wynik | Standaryzowana liczba stron | Liczba zależna od sposobu użytkowania |
W tej samej rodzinie metod pomiarowych funkcjonują odrębne dokumenty dla różnych technologii. ISO/IEC 19798 dotyczy kolorowych kaset z tonerem w systemach elektrofotograficznych, a ISO/IEC 24711 — wkładów zawierających tusz w określonych systemach atramentowych.
Metoda pomiaru wydajności wkładów atramentowych dla kolorowych drukarek i urządzeń wielofunkcyjnych mieszczących się w zakresie dokumentu.
Wspólny kolorowy zestaw stron używany w procedurach wydajności materiałów eksploatacyjnych.
Metoda pomiaru wydajności kolorowych kaset z tonerem w urządzeniach elektrofotograficznych.
Przy zakupie należy upewnić się, że deklaracja wydajności odnosi się do technologii i modelu urządzenia używanego w organizacji.
Najbardziej użyteczna deklaracja wskazuje numer normy, identyfikację wkładu oraz urządzenie lub rodzinę urządzeń, których dotyczy wynik. Dwie liczby stron są porównywalne tylko wtedy, gdy zostały uzyskane w zgodnym zakresie i według porównywalnej procedury.
Odpowiedzi odnoszą się do zakresu opublikowanej normy ISO/IEC 24711:2021 i jej powiązania z zestawem ISO/IEC 24712.
Nie. Jest to wynik uzyskany w znormalizowanej procedurze porównawczej. Rzeczywista wydajność zależy między innymi od treści dokumentów, częstotliwości drukowania, ustawień urządzenia oraz czynności serwisowych i czyszczących.
Nie. Zakres normy dotyczy pomiaru wydajności podczas drukowania na zwykłym papierze i nie służy do określania wydajności w specjalistycznym druku fotograficznym.
Nie. Oficjalny zakres ISO/IEC 24711 ogranicza się do pomiaru wydajności wkładów. Na podstawie tego badania nie należy formułować twierdzeń o jakości wydruku, niezawodności lub innych cechach produktu.
Metoda odwołuje się do zestawu kolorowych stron testowych określonych w ISO/IEC 24712. Zestaw obejmuje cztery dokumenty typu użytkowego oraz stronę diagnostyczną.
Nie. Norma ma określony zakres, między innymi dla systemów atramentowych typu drop-on-demand; wyłącza urządzenia o minimalnym formacie drukowania równym A3 lub większym oraz konfiguracje przeznaczone wyłącznie do fotografii.
Formularze mogą wspierać zwykłą ewidencję zdarzeń, zatwierdzeń i obiegu dokumentów wokół stanowiska. Nie są arkuszami badawczymi ISO/IEC 24711 i nie wpływają na wydajność tuszu.
Długopisy przydają się do notowania liczników, numerów urządzeń i uwag roboczych. Są prezentowane jako wyposażenie biurowe, a nie materiały eksploatacyjne drukarki.
Kleje i korektor mogą wspierać porządkowanie papierowej dokumentacji pomocniczej. Ich właściwości nie są powiązane z metodą badania wkładów atramentowych.
Taśmy mogą służyć do prostych prac organizacyjnych i pakowania materiałów wokół stanowiska. Nie należy traktować ich jako elementów procedury pomiarowej ISO/IEC 24711.
Zakres i ograniczenia metody zweryfikowano w oficjalnym katalogu ISO. Szczególnie istotne są bieżące wydania dokumentów oraz poprawka do stron testowych opublikowana w 2026 roku.
Information technology — Office equipment — Method for the determination of ink cartridge yield for colour inkjet printers and multi-function devices that contain printer components.
Oficjalna karta ISO →Colour test pages for measurement of office equipment consumable yield — wspólny zestaw pięciu stron używany między innymi w ISO/IEC 24711.
Oficjalna karta ISO →Poprawka opublikowana w czerwcu 2026 roku do aktualnego zestawu kolorowych stron testowych.
Oficjalna karta poprawki ISO →Porównaj metody pomiaru dla innych materiałów eksploatacyjnych i zobacz kolejne strony dotyczące testów wydajności.
Podstawowe pojęcia i charakterystyki materiałów eksploatacyjnych.
Otwórz stronę →Wydajność kaset z tonerem do druku monochromatycznego.
Otwórz stronę →Wydajność kolorowych kaset z tonerem CMYK.
Otwórz stronę →Rola zestawu ISO/IEC 24712 w pomiarach wydajności.
Otwórz stronę →Centrum Wiedzy wyjaśnia parametry i normy. Poradnik pomaga wybrać rozwiązanie, a sklep umożliwia zakup.