Aktualizacja 2026
BHP · przepisy, zgodność i dobór ŚOI
Przepisy i dobór środków ochrony indywidualnej
Środek ochrony indywidualnej jest ostatnią warstwą ochrony po ograniczeniu ryzyka u źródła. Dobór powinien łączyć ocenę zagrożeń na stanowisku, wymagania prawa pracy, właściwości konkretnego wyrobu, dopasowanie do użytkownika oraz dokumentację zgodności wynikającą z rozporządzenia (UE) 2016/425.
Produkty polecane
Hierarchia ochrony
ŚOI stosuje się wtedy, gdy ryzyka nie można uniknąć ani wystarczająco ograniczyć innymi środkami
Dyrektywa 89/656/EWG i polska praktyka BHP stawiają ochronę zbiorową i organizację pracy przed ochroną indywidualną.
Punkt wyjścia nie brzmi „jakie rękawice kupić?”, lecz „jakie zagrożenie pozostaje po zastosowaniu rozwiązań technicznych i organizacyjnych?”. Jeżeli można skutecznie odizolować źródło zagrożenia, zastosować osłonę, wentylację miejscową, zmianę technologii, ograniczyć czas ekspozycji albo wyznaczyć bezpieczną strefę, te działania mają pierwszeństwo. ŚOI chroni pojedynczego użytkownika i jego skuteczność zależy od właściwego założenia, dopasowania oraz konsekwentnego używania.
1. EliminacjaUsuń zagrożenie, jeżeli jest to technicznie i organizacyjnie możliwe.
2. Ochrona zbiorowaStosuj osłony, separację, wentylację, bariery i inne rozwiązania obejmujące więcej osób.
3. OrganizacjaOgranicz ekspozycję procedurą, strefą, harmonogramem i właściwym sposobem wykonywania pracy.
4. ŚOIDobierz ochronę osobistą do ryzyka, które pozostaje po wcześniejszych działaniach.
To ważne także ekonomicznie. Zakup „mocniejszego” środka nie naprawia źle zaprojektowanego procesu, a zbyt uciążliwy ŚOI może ograniczać widoczność, słyszenie, zręczność lub swobodę ruchu i w konsekwencji tworzyć nowe ryzyko.
Dwa poziomy wymagań
Rozporządzenie (UE) 2016/425 reguluje wyrób i rynek, a przepisy BHP regulują jego dobór i używanie w pracy
Te dwa obszary są powiązane, ale odpowiadają na inne pytania.
Rozporządzenie (UE) 2016/425 ustanawia wymagania dotyczące projektowania i wytwarzania ŚOI, procedur oceny zgodności, obowiązków producentów, importerów i dystrybutorów, deklaracji zgodności UE oraz oznakowania CE. EUR-Lex wskazuje na 25 sierpnia 2026 r. aktualny tekst skonsolidowany z 29 maja 2026 r. Rozporządzenie działa bezpośrednio w państwach członkowskich.
Dyrektywa 89/656/EWG dotyczy natomiast minimalnych wymagań dotyczących używania ŚOI przez pracowników. Wymaga m.in., aby ŚOI był odpowiedni do ryzyka, odpowiadał warunkom stanowiska, uwzględniał ergonomię i stan zdrowia pracownika oraz był prawidłowo dopasowany. W Polsce te zasady są rozwinięte w Kodeksie pracy i przepisach BHP.
CE nie zastępuje doboruProdukt może być prawidłowo wprowadzony do obrotu, a mimo to być niewłaściwy dla konkretnego zagrożenia, czasu ekspozycji, użytkownika albo zestawu innych środków ochrony.
Co jest ŚOI
ŚOI to wyposażenie przeznaczone do noszenia lub trzymania w celu ochrony przed co najmniej jednym zagrożeniem
Funkcja ochronna odróżnia ŚOI od zwykłej odzieży roboczej lub wyposażenia bez deklarowanej ochrony.
Do typowych grup należą ochrona głowy, oczu i twarzy, słuchu, dróg oddechowych, rąk, nóg i stóp, odzież ochronna oraz systemy chroniące przed upadkiem z wysokości. Rozporządzenie obejmuje również wymienne elementy niezbędne do funkcji ochronnej oraz systemy łączące ŚOI z urządzeniami zewnętrznymi, jeżeli spełniają definicję z aktu prawnego.
W praktyce trzeba zawsze sprawdzić deklarowane przeznaczenie konkretnego modelu. Sama nazwa handlowa „ochronny”, kolor odblaskowy lub masywna konstrukcja nie przesądzają o zakresie ochrony.
Kategorie ryzyka
Kategorie I, II i III klasyfikują ryzyko, a nie „jakość” środka ochrony
Załącznik I do rozporządzenia (UE) 2016/425 przyporządkowuje ŚOI do kategorii według skutków i rodzaju ryzyka.
Kategoria I obejmuje wyłącznie ryzyka minimalne, takie jak powierzchowne urazy mechaniczne, kontakt ze środkami czyszczącymi o słabym działaniu albo długotrwały kontakt z wodą, kontakt z powierzchnią o temperaturze do 50°C, uszkodzenie oczu przez światło słoneczne inne niż obserwacja Słońca oraz nieekstremalne warunki atmosferyczne.
Kategoria II obejmuje ryzyka, które nie należą ani do kategorii I, ani do III. To kategoria pośrednia z punktu widzenia procedury oceny zgodności, nie ocena skuteczności produktu w skali od 1 do 3.
Kategoria III obejmuje ryzyka mogące prowadzić do bardzo poważnych skutków, takich jak śmierć lub nieodwracalne szkody dla zdrowia. Załącznik wymienia m.in. substancje i mieszaniny niebezpieczne dla zdrowia, niedobór tlenu, szkodliwe czynniki biologiczne, promieniowanie jonizujące, skrajne temperatury, upadek z wysokości, porażenie prądem, utonięcie, przecięcie pilarką łańcuchową, strumienie wysokociśnieniowe, rany od pocisków lub noża oraz szkodliwy hałas.
Ocena zgodności
Kategoria ryzyka wyznacza procedurę oceny zgodności przed wprowadzeniem ŚOI do obrotu
Art. 19 rozporządzenia przypisuje kategoriom konkretne moduły oceny zgodności.
Kategoria IKontrola wewnętrzna produkcji — moduł A.
Kategoria IIBadanie typu UE — moduł B — a następnie zgodność z typem na podstawie kontroli wewnętrznej produkcji — moduł C.
Kategoria IIIBadanie typu UE — moduł B — oraz nadzorowana kontrola produktów w losowych odstępach — C2 — albo zapewnienie jakości procesu produkcji — D.
Jednostka notyfikowanaJej rola rośnie wraz z kategorią i procedurą; dla kategorii III uczestniczy również w nadzorze po badaniu typu.
Warto rozumieć tę logikę podczas kontroli dokumentów. Certyfikat badania typu UE jest ważny dla kategorii II i III, ale nie jest samodzielnym dowodem całej bieżącej zgodności produktu. Producent odpowiada także za zgodność produkcji z zatwierdzonym typem i za prawidłowe zastosowanie właściwej procedury.
CE i dokumenty
Oznakowanie CE oraz deklaracja zgodności UE potwierdzają odpowiedzialność producenta za zgodność, ale nie są rankingiem jakości
Rozporządzenie wymaga sporządzenia deklaracji zgodności UE po wykazaniu spełnienia mających zastosowanie zasadniczych wymagań zdrowia i bezpieczeństwa.
Oznakowanie CE powinno być widoczne, czytelne i trwałe. Jeżeli ze względu na charakter wyrobu nie można go umieścić na samym ŚOI, przepisy przewidują możliwość umieszczenia go na opakowaniu i dokumentach towarzyszących. Dla ŚOI kategorii III za CE umieszcza się numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej uczestniczącej w procedurze C2 albo D.
Deklaracja zgodności UE identyfikuje wyrób, producenta, zastosowane przepisy i — stosownie do przypadku — normy lub inne specyfikacje. Producent, sporządzając deklarację, bierze odpowiedzialność za zgodność ŚOI z rozporządzeniem. Rozporządzenie wymaga także, aby wraz z ŚOI dostępna była deklaracja lub adres internetowy umożliwiający dostęp do jej treści.
Sprawdź spójność dokumentówNazwa modelu na produkcie, opakowaniu, instrukcji, deklaracji i — gdy dotyczy — certyfikacie badania typu UE powinna pozwalać jednoznacznie ustalić, że dokumenty dotyczą tego samego wyrobu.
Normy zharmonizowane
Norma zharmonizowana daje domniemanie zgodności tylko w zakresie objętym jej opublikowanym odniesieniem
Normy techniczne pomagają producentowi wykazać spełnienie wymagań, ale rozporządzenie nie czyni ich automatycznie obowiązkowymi dla każdego wyrobu.
Art. 14 rozporządzenia przewiduje domniemanie zgodności dla ŚOI zgodnych z normami zharmonizowanymi lub ich częściami, których odniesienia zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE. W czerwcu 2026 r. Komisja przyjęła decyzję wykonawczą (UE) 2026/1279, która zebrała aktualne odniesienia do norm zharmonizowanych dla ŚOI i uchyliła decyzję 2023/941. Jednocześnie stara decyzja nadal ma zastosowanie do odniesień wymienionych w załączniku II aż do wskazanych dat ich wycofania.
Dlatego samo stwierdzenie „produkt zgodny z EN…” nie odpowiada jeszcze na wszystkie pytania. Trzeba sprawdzić numer normy, wydanie, zakres, ewentualne ograniczenia publikacji w Dzienniku Urzędowym oraz to, czy norma rzeczywiście odnosi się do zagrożenia, które występuje na stanowisku. Dla części rodzin ŚOI normy zmieniają się wraz ze stanem techniki, a okresy przejściowe mogą powodować równoległe występowanie starszych i nowszych odniesień w dokumentacji.
Ocena ryzyka
Dobór zaczyna się od opisania zagrożenia, ekspozycji i części ciała wymagającej ochrony
Dyrektywa 89/656/EWG wymaga przed wyborem ŚOI analizy ryzyk, określenia potrzebnych cech ochronnych i porównania ich z właściwościami dostępnych wyrobów.
Praktyczna analiza powinna obejmować rodzaj wykonywanej pracy, źródło zagrożenia, jego intensywność lub stężenie, czas i częstotliwość narażenia, możliwe skutki, kierunek działania czynnika oraz obszar ciała, który może zostać uszkodzony. Dla chemikaliów trzeba uwzględnić konkretną substancję i drogę narażenia; dla hałasu — poziom i widmo; dla odprysków — energię i kierunek; dla pyłów i aerozoli — rodzaj cząstek i warunki oddychania.
Następnie definiuje się wymagania wobec ŚOI: typ konstrukcji, zakres ochrony, minimalną klasę lub parametr, czas działania, odporność na środowisko, kompatybilność z innym wyposażeniem i ograniczenia użytkowe. Dopiero na tym etapie sensowne jest porównywanie konkretnych modeli.
Ocena wymaga aktualizacjiZmiana technologii, substancji, maszyny, miejsca pracy, czasu ekspozycji albo innego elementu systemu ochronnego może sprawić, że wcześniej dobrany ŚOI przestanie być właściwy.
Dopasowanie i ergonomia
ŚOI musi pasować do użytkownika po niezbędnej regulacji i nie może tworzyć nieakceptowalnego dodatkowego ryzyka
Dyrektywa 89/656/EWG wprost wymaga uwzględnienia ergonomii i stanu zdrowia pracownika.
Rozmiar jest elementem bezpieczeństwa. Za luźna rękawica może zostać pochwycona przez ruchomy element, za ciasna ogranicza krążenie i zręczność, źle dopasowane okulary pozostawiają szczeliny, a nieszczelna półmaska może nie zapewnić zakładanego poziomu ochrony. Hełm powinien być wyregulowany do obwodu głowy, a obuwie musi pozwalać na stabilny chód i właściwe ułożenie stopy.
Dopasowanie trzeba ocenić w rzeczywistym zadaniu: podczas schylania, sięgania, chodzenia, komunikacji i używania narzędzi. Jeżeli ŚOI ogranicza pole widzenia, słyszalność sygnałów, zręczność lub możliwość odprowadzenia ciepła, te skutki należy uwzględnić w organizacji pracy. Szczególnie w ochronie dróg oddechowych znaczenie ma szczelność, a obecność zarostu w strefie uszczelnienia może uniemożliwić prawidłowe dopasowanie niektórych konstrukcji.
Łączenie ŚOI
Gdy jednocześnie używa się kilku środków, muszą być kompatybilne i zachować skuteczność ochrony
To wymaganie wynika wprost z dyrektywy 89/656/EWG i ma duże znaczenie w praktyce.
Nauszniki zakładane na okulary mogą tracić szczelność poduszek, okulary mogą kolidować z półmaską, osłona twarzy może ograniczać ruch hełmu, a kaptur odzieży ochronnej może wpływać na ułożenie innych elementów. Przy pracy na wysokości hełm, uprząż, linka i punkty połączenia tworzą jeden system; dobranie każdego elementu osobno nie gwarantuje prawidłowego działania zestawu.
Komplet testuje się jako kompletJeżeli producent przewiduje określone adaptery, mocowania lub kombinacje akcesoriów, należy stosować rozwiązania zgodne z instrukcją. Przypadkowe łączenie elementów może zmienić działanie ochronne.
Użytkowanie
Instrukcja, szkolenie, kontrola stanu i higiena są częścią skuteczności ŚOI
ŚOI nie działa „od zakupu”. Ochrona zależy od właściwego stosowania w całym cyklu życia wyrobu.
Pracownik powinien wiedzieć, przed jakim zagrożeniem chroni środek, jak go założyć, wyregulować, zdjąć i przechować, jakie są ograniczenia oraz po czym rozpoznać zużycie. Dyrektywa wymaga informacji, szkolenia i — gdy to potrzebne — demonstracji używania. Instrukcja powinna być zrozumiała dla użytkownika i dostępna w miejscu pracy.
Pracodawca odpowiada za utrzymanie ŚOI w sprawności i odpowiednim stanie higienicznym przez konserwację, naprawy i wymianę. Częstotliwość kontroli zależy od konstrukcji, intensywności użycia i instrukcji producenta. Element pęknięty, zdeformowany, przeterminowany lub zanieczyszczony w sposób niemożliwy do bezpiecznego usunięcia powinien zostać wycofany.
Obowiązki pracodawcy w Polsce
Kodeks pracy wymaga nieodpłatnego zapewnienia właściwych ŚOI i informowania o sposobie posługiwania się nimi
Art. 2376 Kodeksu pracy pozostaje podstawowym punktem odniesienia dla obowiązku pracodawcy.
Zgodnie z art. 2376 § 1 pracodawca ma nieodpłatnie dostarczyć pracownikowi ŚOI zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych czynników w środowisku pracy oraz informować o sposobach posługiwania się nimi. § 3 wymaga dostarczania środków spełniających wymagania dotyczące oceny zgodności określone w odrębnych przepisach. Państwowa Inspekcja Pracy wskazuje również, że pracownik nie powinien zostać dopuszczony do pracy bez ŚOI wymaganych na danym stanowisku.
PIP podkreśla, że rodzaje niezbędnych ŚOI ustala pracodawca po konsultacji z pracownikami lub ich przedstawicielami i na podstawie oceny ryzyka. Zasady przydziału powinny być uregulowane wewnętrznie. Pracodawca ma też zapewnić właściwą konserwację, czyszczenie, odpylanie, odkażanie i wymianę zgodnie z potrzebą oraz wskazaniami producenta.
Kontrola przed zakupem i wydaniem
Weryfikuj konkretny model: przeznaczenie, oznaczenia, instrukcję, deklarację i zgodność z wymaganiami stanowiska
Najwięcej błędów powstaje, gdy zakup zaczyna się od ceny lub nazwy produktu zamiast od listy wymaganych cech ochronnych.
Najpierw zapisz wynik oceny ryzyka i minimalne parametry wymagane dla każdej części ciała. Następnie dla wybranego modelu sprawdź producenta, oznaczenie modelu i rozmiaru, kategorię ryzyka, przeznaczenie oraz ograniczenia. Znak CE powinien być zgodny z wymaganiami rozporządzenia, a dla kategorii III należy zwrócić uwagę na numer jednostki notyfikowanej związanej z nadzorem produkcji.
Przejrzyj deklarację zgodności UE: powinna identyfikować konkretny wyrób i akty prawne, a podane normy należy odczytywać wraz z wydaniem i zakresem. Sprawdź instrukcję, okres trwałości lub kryteria wycofania, zasady czyszczenia, przechowywania i kontroli. Przy ochronie chemicznej, dróg oddechowych, słuchu czy pracy na wysokości warto zweryfikować także parametry odnoszące się bezpośrednio do zmierzonego zagrożenia.
Produkty polecane
Produkty polecane
Poniższe karty pochodzą wyłącznie z aktualnego arkusza produktowego i pokazują różne grupy ŚOI. Nie przypisujemy im na tej stronie niezweryfikowanych norm ani klas ochrony — przed doborem trzeba sprawdzić dokumentację konkretnego modelu.
Hełmy i odzież ostrzegawcza pokazują, że ogólna nazwa grupy nie wystarcza do doboru. Przed wydaniem pracownikowi trzeba sprawdzić deklarowane przeznaczenie, rozmiar, sposób regulacji, warunki użytkowania i dokumentację konkretnego modelu; nie przypisujemy tym kartom norm niewskazanych w arkuszu źródłowym.
Ochrona wzroku i słuchu wymaga dopasowania parametrów do rzeczywistego zagrożenia. Dwa okulary lub dwa ochronniki słuchu mogą wyglądać podobnie, ale mieć inne właściwości. Karty są przykładami asortymentu — wymagany poziom ochrony trzeba potwierdzić w instrukcji i deklaracji zgodności danego wyrobu.
Półmaski filtrujące i półmaski wielokrotnego użytku nie są zamienne. O doborze decyduje rodzaj zanieczyszczenia, stężenie, forma występowania, wymagany współczynnik ochrony, dopasowanie do twarzy i właściwy element filtrujący. Nazwa handlowa produktu nie zastępuje oceny ryzyka ani instrukcji producenta.
Rękawice i obuwie ochronne dobiera się do konkretnych zagrożeń oraz warunków stanowiska. Materiał, konstrukcja, rozmiar i oznaczenia trzeba odnieść do zadania, a deklarowane klasy ochrony sprawdzić w dokumentacji producenta. Ta grupa ilustruje znaczenie dopasowania, a nie uniwersalność jednego modelu.
FAQ
Najczęstsze pytania o przepisy i dobór środków ochrony indywidualnej
Odpowiedzi rozdzielają obowiązki producenta, pracodawcy i użytkownika.
Czy oznakowanie CE oznacza, że ŚOI jest odpowiedni na moje stanowisko?
Nie. CE potwierdza, że producent deklaruje zgodność wyrobu z mającymi zastosowanie wymaganiami. Pracodawca musi osobno dobrać ŚOI do konkretnego zagrożenia, warunków stanowiska, użytkownika i innych używanych środków ochrony.
Czym różnią się kategorie I, II i III?
Są to kategorie ryzyka z rozporządzenia (UE) 2016/425. Kategoria I obejmuje wyłącznie ryzyka minimalne, II ryzyka spoza I i III, a III ryzyka mogące powodować bardzo poważne skutki, w tym śmierć lub nieodwracalne szkody dla zdrowia.
Czy kategoria III zawsze oznacza lepszy produkt niż kategoria II?
Nie. Kategorie nie są skalą jakości. Wskazują rodzaj ryzyka i wpływają na procedurę oceny zgodności. Produkt powinien być oceniany według tego, czy chroni przed konkretnym zagrożeniem na wymaganym poziomie.
Czy pracownik może sam kupić ŚOI i dostać zwrot kosztów?
Podstawową zasadą Kodeksu pracy jest obowiązek nieodpłatnego dostarczenia właściwych ŚOI przez pracodawcę. To pracodawca odpowiada za dobór, zgodność i przydział środków wymaganych na stanowisku, dlatego nie powinno się zastępować tego systemu dowolnymi zakupami pracownika.
Czy można używać kilku ŚOI jednocześnie?
Tak, a przy wielu zagrożeniach bywa to konieczne. Zestaw musi jednak być kompatybilny i zachować skuteczność ochrony. Na przykład okulary mogą wpływać na szczelność nauszników lub półmaski, dlatego komplet należy ocenić razem.
Czy zgodność z normą EN lub EN ISO jest obowiązkowa?
Nie w każdym przypadku jako jedyna droga techniczna. Rozporządzenie dopuszcza inne rozwiązania, ale zgodność z opublikowaną normą zharmonizowaną daje domniemanie zgodności w zakresie objętym jej odniesieniem. Trzeba sprawdzać aktualny wykaz i ewentualne ograniczenia.
Kto odpowiada za konserwację i wymianę ŚOI w pracy?
Pracodawca powinien zapewnić utrzymanie środków w sprawności i odpowiednim stanie higienicznym, w tym konserwację, czyszczenie i wymianę. Kryteria wycofania powinny uwzględniać instrukcję producenta i faktyczny stan wyrobu.
Kiedy trzeba ponownie ocenić dobór ŚOI?
Po zmianie zagrożenia, technologii, substancji, stanowiska, czasu ekspozycji, sposobu pracy, zestawu innych ŚOI lub gdy doświadczenia użytkowników pokazują problemy z dopasowaniem, trwałością albo skutecznością. Dyrektywa 89/656/EWG wymaga przeglądu oceny po zmianach jej elementów.
Powiązane treści
Rozwiń temat o kategorie, CE i konkretne grupy środków ochrony
W bazie znajdują się osobne, szczegółowe strony poświęcone regulacji, dokumentom i doborowi poszczególnych rodzajów ŚOI.
Rozporządzenie (UE) 2016/425
Zakres, obowiązki producenta i wymagania dla ŚOI na rynku UE.
Otwórz stronę →Kategorie I, II i III
Ryzyka oraz procedury oceny zgodności dla poszczególnych kategorii.
Otwórz stronę →CE i deklaracja zgodności
Jak czytać oznaczenia i sprawdzać dokumentację konkretnego modelu.
Otwórz stronę →Dobór i użytkowanie w pracy
Ocena ryzyka, dopasowanie, szkolenie, konserwacja i wymiana.
Otwórz stronę →Ochrona dróg oddechowych
Rodzaje sprzętu, dobór i ograniczenia ochrony oddechowej.
Otwórz stronę →Ochrona słuchu
Tłumienie, dopasowanie i dobór ochronników do hałasu.
Otwórz stronę →Ochrona wzroku i twarzy
Okulary, gogle, osłony oraz dobór do rodzaju zagrożenia.
Otwórz stronę →Rękawice ochronne
Różne zagrożenia wymagają różnych konstrukcji i parametrów rękawic.
Otwórz stronę →Źródła
Oficjalne źródła wykorzystane do aktualizacji strony
Stan prawa i aktualne zasady zharmonizowanych norm sprawdzono 25 sierpnia 2026 r. w EUR-Lex, ELI i materiałach Państwowej Inspekcji Pracy.
- Rozporządzenie (UE) 2016/425 — tekst skonsolidowany 29.05.2026
- Dyrektywa 89/656/EWG — minimalne wymagania dotyczące używania ŚOI przez pracowników
- Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/1279 — normy zharmonizowane dla ŚOI
- Kodeks pracy — tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. 2025 poz. 277
- Państwowa Inspekcja Pracy — Środki ochrony indywidualnej
Strona opisuje wymagania własnymi słowami i nie zastępuje oceny ryzyka, instrukcji konkretnego wyrobu, deklaracji zgodności, norm technicznych ani porady prawnej w indywidualnej sprawie.
Checklista
10 punktów przed doborem i wydaniem środka ochrony indywidualnej
Krótka kontrola pomaga połączyć wymagania prawa, dokumentację produktu i realne warunki stanowiska.
1. Potwierdź, że zagrożenia nie można wyeliminować lub wystarczająco ograniczyć ochroną zbiorową i organizacją pracy.
2. Opisz rodzaj, intensywność lub stężenie, czas ekspozycji oraz część ciała wymagającą ochrony.
3. Zdefiniuj minimalne parametry ochronne potrzebne dla konkretnego zadania.
4. Sprawdź kategorię ryzyka ŚOI oraz właściwą procedurę oceny zgodności.
5. Zweryfikuj CE, identyfikację modelu, instrukcję i deklarację zgodności UE.
6. Sprawdź normy, ich wydania i aktualny status odniesień zharmonizowanych, jeżeli są używane.
7. Dobierz właściwy rozmiar i wykonaj próbę dopasowania w rzeczywistym zadaniu.
8. Oceń kompatybilność z innymi jednocześnie używanymi ŚOI, odzieżą i wyposażeniem.
9. Zapewnij pracownikowi instrukcję, informację o zagrożeniach, szkolenie oraz zasady kontroli i higieny.
10. Ustal kryteria wycofania, wymiany, konserwacji i ponownej oceny po zmianie warunków pracy.